Zelfspot

Jaja mensen, ik heb het maar even opgezocht voor de mensen die blijkbaar nog niet weten dat dit ook bestaat;

Zelfspot`Zelfspot` (ook: zelfironie) is het vermogen om de spot met zichzelf te drijven. Zelfspot wordt wel de beste vorm van zelfkennis genoemd. Vaak is het echter een verdedigingsmechanisme, bedoeld om eventuele critici de wind uit de zeilen te nemen. Wie zichzelf al te kijk zet, maakt het een ande...
Gevonden op http://nl.wikipedia.org/wiki/Zelfspot


Het is toch erg vreemd dat ik soms van mensen nu de vraag krijg of ik wel gelukkig ben met mezelf en waarom ik zo negatief ben? NEGATIEF??? WHAT THE F # CK? EN GELUKKIG?? Jemig zeg, ik ben super blij met mezelf, maar bezit gelukkig de uitzonderlijke kwaliteit ( want dat is het namelijk) , dat ik op kritische wijze naar mezelf kan kijken, en dat niet ( zoals vele dat alleen maar naar andere kunnen) alleen ook maar naar andere doe. Ik vind het heerlijk dan ook om van een soort van helicoptervieuw zo een beetje naar beneden te kijken naar hoe ik mijn dingen doe en beleef, te zien hoe ik zoals alle mensen met vallen en opstaan mezelf maak tot de persoon die ik tot nu toe al ben..and i'm loving it..

Wat is er nou beter dan te kijken naar jezelf en te kunnen lachen om de fouten die je maakt, daar ook grappen over kan maken, wat blijkbaar voor anderen gezien wordt als een depressiviteit? Mijn favoriete humor (Galgenhumor, spotten met eigen ellende) daarbij in combi kan nog weleens in het verkeerde keelgat schieten denk ik dan ook, mijn directheid daarbij en eigenlijk openheid dan ook is soms weleens teveel, alleen is het NIET meer dan de realiteit wat ik dan neerzet. Ik hoef niet mezelf beter voor te doen als een ander en te doen alsof alles mij van een leien dakje af gaat, nee in tegendeel zelfs, ik leef mijn leven en ben daar open in, maak mijn fouten, leer daarvan en hopelijk pikken anderen er ook wat van mee op deze wijze, want scheelt een ander onnodig pijn door het vallen...

Die uitspraak die je vroeger heel vaak hoorde "Niet de vuile was buiten hangen"is in deze tijd door het social media gebeuren toch helemaal niet meer van toepassing,.? Iedereen gooit al zijn foto's erop...toch ? Of gooit inderdaad niemand neer wat ze echt denken en doen..heerst daar nog steeds zo'n taboe op terwijl wij toch allemaal mensen zijn die voornamelijk dezelfde fases doorlopen in onze levens..Fase's van van veel verschillende emoties qua boosheid, verdriet , gekwetstheid en onzekerheid, maar ook verliefdheid, gelukkig zijn, tevreden zijn met wie je bent. Zijn we nu in een tijd als deze nog steeds struisvogelpolitiek aan het spelen en verplichten we de mensen dan hierdoor niet om simpelweg pijn te lijden in zijn of haar ééntje..., er zouden meer mensen moeten zijn die eens leren wat echt belangrijk is, en dat is leven, met al zijn bijkomstigheden, geen schaamte ervoor te hebben dan ook, maar te genieten van alles wat je meemaakt, want er zijn er zat die dat niet meer doen

Ik weet het verder niet, ik weet in ieder geval dat ik alle fases doorloop met heel mijn hart en ziel, het is mijn leven, mijn gevoel, mijn tijd ook om dat allemaal mee te maken, en dat deel ik, ik maak er grappen over en ik huil erom...wat is nou je probleem denk ik dan als je dan meteen vraagt of ik wel gelukkig ben met mezelf?

Klaarstomen voor de maatschappij, oftewel opvoeden!!

Ik was net even bezig op mijn hyves en kwam nog een oud geplaatst stuk tegen, een stuk die ik zelf dus wel steengoed vind, aangezien ik van alles zie gebeuren om mij heen waar ik het helemaal niet me eens ben wat betreft papa's en mama's en hun opvoeden..ieder voor zich natuurlijk maar het kan anders..

Dit stuk vond ik:

Pré 1984-ers: DOORLEZEN
Na 1984 geboren: VERDWIJN

Hoe is het in godsnaam mogelijk dat wij als geborenen in de 50-er/60-er jaren, nog leven? Volgens de theorieën anno 2004 zouden we toch al lang dood moeten zijn?

Wij zaten in auto's zonder veiligheidsstoeltjes, gordel of airbag.
Onze bedden en speelgoed waren geschilderd met verf vol lood en cadmium.
Bovenaan een trap was geen hekje; wie te ver ging kukelde naar beneden.
Als je wakker werd in bed hoorde niemand dat, en als er echt iets was moest je hard schreeuwen voordat je ouders het merkten.
Flessen met gevaarlijke stoffen en alle apotheekflessen konden we gewoon met onze handjes en beperkte motoriek openen.
Poorten en deuren gingen gewoon dicht en als je met je vingers er tussen zat waren ze weg.
Op de fiets zat je achterop met je gat op de bagagedrager en je probeerde je vast te houden aan de schroefveren van het zadel voor je. Een helm hadden ze nog niet eens op een bromfiets, laat staan op een fiets.
Water dronken we uit de kraan, niet uit een fles.
Brood stond stijf van conserveringsmiddelen, na twee weken was een Bums nog net zo vers als in de winkel.
Kleur en smaakstoffen moeten ook toen al bestaan hebben, want zo rood, groen of geel als die limonade toen was, zie ik ze nu echt niet meer.
Een kauwgom legde je 's avonds op het nachtkastje en stak je 's morgens weer in je mond.
Op school hadden ze maar één maat bank en met zo'n heerlijk gevaarlijke klep eraan. Schoenen waren meestal al ingedragen door broer, zus, neef of zo, en ook je fiets was of te groot of te klein.
Een fiets had geen versnellingen en als een band kapot was leerde je vader je zo snel mogelijk om hem zelf te plakken.
We gingen 's morgens weg van huis en we kwamen terug als de straatverlichting aan ging. Niemand wist in de tussentijd waar we waren en we hadden geen GSM mee!
Het bos of een park was een plek om te spelen en geen vieze mannetjes verzamelplek.
Als we naar een vriendje gingen, liep je er gewoon naar toe, je hoefde niet aan te bellen en ook geen afspraak te maken. Er ging ook geen volwassene met je mee.
Wij aten ook al koekjes en kregen brood met veel boter en werden toch niet dik.
We dronken uit dezelfde fles als onze vrienden en niemand werd er ziek van.
Wij hadden geen Playstation, Nintendo, X-box, 64 televisiezenders, videofilms, dvd, surround sound, eigen televisie's, computer of internet. Wij hadden vrienden!
De televisiezender begon pas om 18.00 uur. Dan kwam een uurtje wat leuks voor kinderen, en oh wee als je daarna durfde op te staan om op een knopje van een andere zender te duwen (die zaten aan het toestel vast). Pa bepaalde wat en hoe lang je daarna nog keek.
We hebben ons gesneden, botten gebroken, tanden uitgevallen en hier werd niemand voor naar de rechter gesleept. Dat waren gewoon 'ongelukken' en soms kreeg je er ook nog zelf een extra pak slaag voor.
Wij vochten en sloegen elkaar soms groen en blauw, er was geen volwassene die zich er druk over maakte, laat staan een lieveheersbeestje op je jas knoopte.
Pedagogisch verantwoord speelgoed maakten we zelf; met stokken sloegen we naar ballen, we bouwden zeepkisten en merkten onder aan de berg dat we de rem vergeten waren.
We voetbalden op straat, en alleen wie goed was mocht mee doen; w ie niet goed genoeg was moest maar blijven kijken en leren omgaan met teleurstellingen.
Op school zaten ook domme kinderen. Zij gingen en kwamen op dezelfde tijd als wij en kregen de zelfde lessen. Zij deden soms een klas nog een jaar en daarover waren ook geen discussies op ouderavonden.
De meester had altijd gelijk.
We smeerden onze boterhammen zelf, met een grote mensen mes, en als je ze vergeten was kon je op school niets kopen! Als je de korst niet at had je een beetje meer honger de rest van de dag.
Wij gingen met de fiets naar school, helemaal zelf, ook in de winter!
Als je moeder aan de huisdeur naar je zwaaide was je een watje!
Als je problemen veroorzaakt had waren je ouders het eens met de politie. Ze kwamen wel om je te halen, maar niet om je er uit te lullen. Onze daden hadden consequenties. Dat was duidelijk en je kon je niet verstoppen.
Wij hadden vrijheid, mislukkingen, succes en verantwoordelijkheid. We hebben moeten leren er mee om te gaan. Onze generatie heeft veel mensen voortgebracht die problemen kunnen oplossen, innovatief bezig zijn en daarbij risico durven nemen en instaan voor de gevolgen.

Hoor jij ook daar bij? GEFELICITEERD! WIJ WAREN HELDEN!
Geboren na 1984? NU WEET JIJ, ZACHTEWATTENKIND, OOK WEER EENS WAT


Nu ben ik een alleenstaande moeder ( en dat is de laatste keer dat ik dat schrijf, want wordt steeds irritanter). Ik voed mijn dochter zo op dat ze niet beter weet om door weer en wind te fietsen of haar eigen puinzooi op te ruimen, haar broodje te smeren en het belangrijkste keuzes te maken, door voor zichzelf te denken.

Ze heeft adresjes waar ze paarden verzorgd en daarnaast rijdt ze 1 keer per week in een les mee. Ze moet dan ook nog elke dag op de fiets naar school. Sochtends staat ze op, moet ze haar kamer netjes maken, broodje klaar maken en drinken, spullen in orde en de hond uitlaten. Ik ben zelf niet echt lui te noemen, maar ben er zelf wel aardig van overtuigd dat des te eerder je begint met zelfredzaamheid je kind straks niet beter weet,. Het zijn in principe hele kleine dingen, en niet veel, enige taak die ze daarnaast nog heeft is de afwas opruimen en soms de vuil even wegbrengen. Ze hoeft wat mij betreft niets anders, dat is mijn taak. Daarnaast is het mijn taak mijn dochter klaar te maken voor een maatschappij en haar niet overal voor te behoeden zoals je ziet bij aardig wat ouders..sommige kinderen worden oooooooooooooooveral heen gebracht, en staan de moeders zelfs in groep 8 nog voor school te wachten. Of ze doen alles voor hun kind, brood klaarmaken, was en kamer opruimen en de hele dag taxichauffeur spelen. Daarnaast alle troep die gemaakt wordt door kind wordt dan ook nog eens opgeruimd, want een kind moet kind zijn. Beseffen die mensen dan niet dat een kind absoluut kind moet zijn maar het door dat gedrag en manier van opvoeden ook de REST van hun leven kind zal blijven!!?!?! Je kan niet zeggen als ze in de pubertijd zitten en al door en door verwend zijn van hier,..heb je een stofzuiger, help eens mee met wat taakjes..Je kind zal je aankijken en waarschijnlijk vragen wat dat is" een stofzuiger" en meteen 112 bellen aangezien je volgens je kind een accute aanval van waanzin lijdt..

Nee, dan heb ik liever dat ik word aangezien als luie moeder, die graag koffie drinkt en mijn kind niet wilt helpen, want dat krijg je dan te horen van die moedertjes die wel sloof spelen van hun kind. Ik neem er dan ook nog maar een kopje koffie op.., wacht op mijn kleine meid die zo thuis komt en ga lekker genieten van haar tijdens een broodje eten, dan gaat ze erna weer naar d'r paardjes..door weer en wind, en ik ga lekker mijn andere taakjes doen...zalig, zonder stress, en beiden een goed gevoel

Uiteindelijk is het moeilijkste van opvoeden je kind vertrouwen en loslaten, vertrouwen dat je kind het kan..zonder jouw bescherming 24/7..heeft niks te maken met luiheid dan. het is het moeilijkste wat er is...sloof spelen, dat is kiezen voor de makkelijke weg

Midlifecrisis

Mijn hemel...zal ik er dan echt middenin zitten...? De midlifecrisis waarvan ik dacht dat dat toch echt wel op middelbare leeftijdmensjes slaat wat ik nog lang niet ben? Dat ik nu opeens voor de camera sta en opeens een hele andere richting ingeslagen ben, daarnaast ook opeens snelle autootje prefereer en mij ook wel tig keer besef per dag dat ik goed moet genieten van elk moment, zelfs moet genieten van het gevoel dat mijn teen heeft op mijn matras als ik weer gestrekt lig te wordfeuden..Mijn  God hey, ik probeer mijn eten zelfs beter te proeven, en alles goed door mij heen te laten dringen wat ik allemaal meemaak..., het plan om weer eens te gaan stappen en mezelf te gaan misdragen zoals ik vroeger wel 1000 keer gedaan heb ligt er al..nu alleen mezelf nog trainen aangezien ik de klok van 00:00 amper haal om wakker te blijven



De twijfels of ik alles doe wat ik wil doen slaan mij dan ook toe, en geloof mij ik heb dan meteen natuurlijk het antwoord op mijn vraag want dat is nee, ik wil namelijk heel graag weleens een beschuitje eten met een paar zeer aantrekkelijke mannen op deze aardbol en dat kan deze dame wel op dat platte buikje van haar schrijven..Daarnaast zou ik ook heel graag een wereldreis willen maken en alle culturen opsnuiven die mij zo op het oog zeer interessant lijken , maar mijn budget reikt niet verder dan een buskaartje Kreileroord ( tjah, dat is een godvergeten dorp ergens aan het einde van de wereld, toevallig vlakbij) ..

Maar goed, de grootste vraag wat mij nu bezighoudt is eigenlijk iets wat mij laatst ook gevraagd is..; en dat is of ik nog kinderen wil..? TJAH, ik ben geen zeepaard of iets, kan moeilijk mezelf bevruchten dus , plus ben ik geen 25 meer én ben ik singel..Alles zit mij tegen op dat gebied als ik het zou willen..Maar goed, wil ik het dan ook nog was de vraag, en dat is dan heel moeilijk. Aan de ene kant sluit je iets af als je zegt van nee, en dan word je nooit meer zwanger, geen tweede product van heerlijke seks en geen luiers meer, alleen het vooruitzicht van luiers als je mazzel hebt als je eigen koter kids krijgt..en mijn hemel, dat betekend dan ook dat ik alleen nog maar oma kan worden..Goed, dat is een horror beeld en die stel ik snel even bij. Ik wil aan de ene kant dus nog graag kinderen, ik ben dol op kinderen ( mits het de mijne is, want sommige kan ik echt wel schieten). Nu heb ik aardig wat wantrouwen gekregen in de man op liefdesgebied en zelf ben ik ook een catastrofe geworden daarin..dus dat is probleem 1, daarnaast heb ik ook wat betreft de (mocht een relatie wel lukken in de beginfase tot kids aan toe), het ideé dat die houdbaarheidsdatum: "tot einde product"ook niet gegarandeerd is. dan zit het kind weer met de ellende, en ik eigenlijk ook, want niets doet mij meer zeer dan je kind heel verdrietig te zien door iets wat de ouders hun kinderen aandoen.

Daarom heb ik het volgende bedacht: Het lijkt mij geweldig om een soort van website te beginnen voor mannen en vrouwen die wel kinderen willen maar geen relatie met iemand, een polygamische relatie dus met kind. Stabiliteit en rust is de keyword...Je zoekt elkaar natuurlijk op uiterlijke kenmerken , opleiding en medische achtergrond, heb je een match en dezelfde ideeen wat betreft de opvoeding dan huppa, doktertje toe, en gaan met die banaan..

Ik weet het niet, maar dat lijkt mij een stuk beter dan al die losgeslagen mannetjes en vrouwtjes van tegenwoordig die kinderen hebben bij verschillende vrouwen of mannen..scheelt ook aardig wat psychopaatjes later die nooit moeder of vaderliefde gehad hebben aangezien papa en mama te druk waren met daten of je weet wel

En de midlife crisis..? Die is ingeslagen bij mij..ik weet het zeker nu..., want zou toch bijna weer luiers gaan kopen..of zijn die voor mezelf, want je begint en eindigt erin

Pech..alweer

Jep, het scheen een veelbelovend zonnig dagje te worden volgens buienradar. Mijn dochter en ik hadden nog gekeken aangezien ze vanmiddag een strandrit zou doen. Het zonnetje scheen dan ook heerlijk toen we op de manege waren en ik heb zelfs nog gezegd dat die meiden het maar treffen zo met dat weer...

Nu was het geval dat ik samen met Erica..,( een moeder van twee andere ruitertjes) met haar auto naar de opgang reed in Bergen aan zee van Schoorl. Onderweg natuurlijk zitten babbelen over van alles en we kwamen op het onderwerp "jaloezie" en "altijd pech" uit. Ik ben daar echt voor geboren namelijk..."Altijd pech" kwam doordat Erica zei dat het voorjaar bloedmooi weer was, en ik daarop resoluut kon antwoorden met:" Nouuuuuuuuuuuuuuum deze dame hier, had as usual een midweek geboekt naar Texel met haar kleine meid en die week ervoor was het mooi, maar dat wij gingen kwam het precies die 5 dagen met bakken uit de hemel". Vrijdagochtend dat we weg gingen klaarde het op..Het erge was dat ik nog nooit gecampeerd had en juist vanwege het mooie weer ervoor weleens in een tent wilde slapen..Right...God, of moeder natuur strafte mij weer meteen..!!

Maar goed, "altijd pech"stond helaas weer voor de deur, want toen Erica en ik aankwamen, en een aardig stukje wandelde naar de plek waar de meiden zouden aankomen met hun paardjes, begon het te druppelen. En die druppels werden pijpenstellen...Keihard regenen dus. Jaaaa, Suzanne gaat weer eens de deur uit, God straft weer onmiddelijk..Wat wel grappig was dat er 4 volwassenen en 1 kind met hun kont naar de regen stonden en bleven staan, kleddernat en er allerlei mensen voorbij liepen waarop je bijna kon aflezen dat ze zich afvroegen waarom je als één of andere mafkees zo blijft staan in de regen??! Maar goed, de meiden kwamen eraan, hebben even gegalopeerd op het strand, we waren klaar, en het klaarde op..TUURLIJK, ik ging weer naar binnen..

We hadden het ervoor ook over het onderwerp jaloerse mensen  zoals ik al schreef, en ik vroeg aan Erika of God misschien ook jaloers is hehe ,  mwah, Erika kwam niet meer bij de terugweg in de auto toen ze haar haar aan het föhnen was met de blower en ik ook niet. Helaas mag ik evengoed nooit meer mee van haar, want ik heb inderdaad altijd pech...En die pech heb ik dan ook weer dat ik niet meer meemag..zo lekker dubbelop dan ook meteen...pff wat een pech

Ik zit nu te trillen als een rietje, en als ik een viborator had gehad en de pech had dat de batterijen opwaren, had ik eindelijk eens geluk gehad, trillen doe ik zelf wel, maar goed, ik heb de pech dus toch weer dat ik die niet heb...Enneuh, tijd voor waterdichte mascara, want mijn god, ik had het overal zitten behalve op mijn wimpers...Horror!!

De liefde ( oftewel gekte)

Deze singel moeder, al een tijdje tegenwoordig had zich laatst weer weten te laten gaan op kwetsbaar gebied, het liefdesgebied dus. Niets is zo kwetsbaar als dat gebied, en niets kan je zo tot een compleet ander mens maken op zeer tijdelijke wijze, het ontoerekeningsvatbare en dan ook nog eens in combinatie met een flinke Pms bui ( pre mentrual syndrom, een emotionele achtbaan die je niet in de hand hebt)..Het is een samenstelling die veroorzaakt dat ik een wandelende catastrofe word in tijden als dit...Tijd voor appeltaart maar even met slagroom

Door dat cocktailtje van allerlei gevoelens, die ik toch een tijd lang aardig in de hand heb weten te houden aangezien ik niks maar dan ook niks meer van mannen wilde weten, en dat na deze ervaring weer zal hebben, vraag ik mezelf af in hoeverre je eigenlijk doormiddel van allerlei ervaringen bij voorbaat als onbewust een beginnend iets saboteert?? En waarom saboteer ik eigenlijk alleen maar mijn eigen dingen, en niet zoals veel vrouwen dat doen bij anderen om hun zin te krijgen. Ook zoiets, veel vrouwen spelen toneel, alsof ze de rust zelf zijn en  doen net alsof ze mega heilig zijn ten opzichte van een man maar intussen, intussen zit diezelfde vrouw wel duizend keer op haar telefoon te kijken of hij al gebeld heeft, slaapt niet goed, eet niet goed, en heeft al allerlei toekomstplannen bedacht, dus hoezo de rust zelve.. Ik daarentegen ben graag eerlijk, direct en neem geen blad voor de mond. Als ik het ergens niet mee eens ben dan zeg ik het ook. Ik ben gewoon geen ja en amen zegger. Misschien dat ik dat maar eens moet gaan doen?! want die vrouwen die altijd zo goed toneel spelen zijn vaak de vrouwen die altijd hun doel bereiken.., ik daarentegen ben nu doelloos, een soort van hanggroepbommetje

Ik presteer het dan ook om in een paar weken tijd iemand al twee keer te zeggen geen zin te hebben in hetgeen waar ik eigenlijk toch naar verlang, en dat is gewoon een man die mij stabiliteit geeft, geborgenheid geeft en het gevoel geeft dat hij er voor mij is, ongeacht hoe en in welke ontoerekeningsvatbare staat ik ook ben zoals nu. Ik presteer het om in korte tijd van een positief ingestelde vrouw naar een doemdenker te veranderen hierdoor, zelf een puberale vrouw ben ik bij aanwezigheid van diegene laatst en kan niet eens goed verwoorden wat ik bedoel te zeggen of wat ik echt denk...De neiging om spontaan te gaan duimen en vlechtjes te maken in dat korte haar van mij ontpopt dan ook spontaan, en nee, dat staat niet

Maar afijn, alles verwijderd nu weer van nummers etc, de eerder de beter, want op 1 of andere manier blijft die telefoon trekken aan mij alsof er een gigantische magneet aanzit, ik zet hem denk ik ok maar te koop, net als mijn pc, want ook dat ding is een killer zodra mijn denktank opent in die kleine minuscule hersenpannetje van mij

Ik ga in ieder geval weer even mezelf focussen op de leuke dingen van het leven waar ik veel plezier in heb, schrijven, acteren, poseren soms, moeder zijn..vooral dat laatste geeft mij kracht..

Facebook en Tepels

Je hebt grote, kleine, bruine, roze, verstopte, lange, korte, lelijke en mooie tepels. Wij vrouwen en mannen, kinderen en dieren hebben ze eigenlijk allemaal. Je zou zeggen dat het de normaalste zaak van de wereld is, maar niets in minder waar.

Ik zit toch wel even met de vraag waarom je op Facebook GEEN vrouwen tepels mag laten zien en WEL mannentepels?

Is dat niet een verkapte vorm van discriminatie? Wat is in hemelsnaam nou toch het verschil? Dat vrouwen er melk uit kunnen laten komen om hun pasgeborene aan te kunnen laten leggen om te voeden? Of dat mannen er net zo graag aan liggen te lebberen? Mannen vinden het zelf ook lekker om aan gelebberd te worden tijdens een passievolle vrijpartij....? Waarom dus wel de mannentepel op facebook en de vrouwentepel niet?

Nu zijn er zoveel vrouwen mee bezig geweest bijvoorbeeld om in het openbaar borstvoeding te mogen geven, en eindelijk begint het een beetje maatschappelijk geaccepteerd te worden en dan heb je opeens te maken met een ban voor de vrouwentepel. Als je een foto plaatst op facebook van een baby die bijna aan de borst van zijn moeder zou gaan zou dat dus officieel niet mogen van facebook, terwijl het niets meer is dan een natuurlijke interactie tussen moeder en baby. Daarnaast heb je bijvoorbeeld ook op de meeste prestigieuze catwalks wel op zijn minst 1 Model lopen met ontblote tepel, dit is niet meer weg te denken uit de fashionwereld. Het hoort bij de vrouw, het maakt de vrouw tot wie ze is.

Er zullen dan ook nog eens  zat vrouwen zijn die doormiddel van borstkanker hun borst verloren hebben en voor hun gevoel de mooiheid van hun borst met tepel daarmee, ...zij zouden juist willen dat ze met hun mooi borst en tepel op een mooie foto zouden kunnen poseren..maar nee. Volgens gezichtenboek kan dat niet, alleen de mannentepel.., want aan een mannentepel is niets erotisch te verbinden waarschijnlijk...nou , vertel dat even aan al die homosexuelen op facebook , want ze zullen er absoluut wel warm van worden als er een bloedmooie gozer in zijn onderbroekje op de foto staat waar zijn bortkas met mooi gevormde tepels op prijken

Er heerst dus tepeldiscriminatie op facebook, en mijn vraag is dan ook: Is dat wel legaal?

Ik als vrouw zijnde ben trots op mijn borsten en tepels, en betreur het dan ook dat als ik een fotoshoot heb gehad waar ik supervrouwelijk opsta met alles waar ik dan ook trots op ben, de foto door zo'n rare vorm van discriminatie niet tot zijn recht kan laten komen omdat de foto bewerkt moet worden tot tepelloos...Dank u dan ook facebook, voor het niet mogen tonen van mezelf!!

Van trouwen komt.... Rouwen??

Net een heel zeer apart artikel gelezen over het trouwen in Mexico. Daar denken ze dat het dé oplossing is van al die scheidingen, namelijk het 1 jarig contract huwelijk. Eerst maar eens zien of je het een jaar volhoud en daarna weer tekenen voor langer.



Nu ben ik iemand die allemaal woordjes verzint op trouwen en huwelijk, en dan niet in positieve zin, vooral niet met het oog op het aantal huwelijken wat strand.;  1 op de 3 en in de randstad zelfs 2 op de 3. Als ik daar naar kijk dan is het nog mijn goedrecht ook om al die rijmwoordjes te verzinnen zoals mijn titel of een huwelijk is gruwelijk..

Afijn, een 1jarig contract? Humzz...kunnen de mensen dan niet beter gewoon een samenlevingscontract afsluiten? Of verdwijnt de romantiek daarmee van het huwelijk ( je weet wel die ene dag die heel veel geld kost en de dag dat je gevraagd wordt)?  De rest is het allemaal niet zoooo romantisch , want een huwelijk is gwoon keihard werken aan elkaars relatie. Kunnen mensen ook niet beter gewoon gaan trouwen na een bepaalde leeftijd, zodat de realiteit na een aantal relaties gehad te hebben misschien even wat duidelijker is en minder door een roze bril? Ik weet het niet, zijn maar een paar suggesties doe ik doe..

Zelf ben ik ervan overtuigt dat ik vast weleens zal trouwen ( ooit). Diegene die mij vraagt moet van mij dan absoluut de beste Risotto maken ooit en mij 100% het gevoel geven dat ik nooit meer bij hem weg zou willen? Is dat een te romantische kijk erop? Ben ik daarom nog singel? En wie geeft mij die zekerheid dat ik ook nooit bij hem weg zou willen, want niets is zo veranderlijk dan de toekomst nietwaar? Er zijn zoveel facetten in een huwelijk cq relatie die kunnen veranderen wat je hebt. Met die wetenschap dat je ook niet kan kijken naar wat er komen gaat zou je zeggen dat zo'n contract overbodig zou moeten zijn. Ik zou eerder eens met een contract komen naast het huwelijk dat mensen verplicht zijn KEIHARD aan hun huwelijk te moeten werken ipv zo snel de handdoek in de ring te gooien wat je dagelijkse ziet gebeuren met de nodige ellende van alles wat erbij komt kijken wat kinderen betreft.

Ik ben benieuwd wat ik zou doen en hoe zoiets voelt, ik kan nu oordelen vanuit een totale geen ervaring en redelijk objectieve kijk, maar wie weet sta ik er heel anders in als ik nu zou staan in zo'n situatie

Enjoy your day

Occupy

En zo lees ik net weer eens de Elsevier, en ik als medeschuldige was niet verrast van deze Titel in de krant

 

Lage opkomst 'Occupy'-protesten Amsterdam en Den Haag

zaterdag 15 oktober 2011 13:10

Een paar honderd demonstranten hebben zich zaterdagmiddag verzameld in Amsterdam en Den Haag om te betogen tegen de vermeende graaicultuur en corruptie in de financiële wereld. De opkomst is een stuk lager dan vooraf aangekondigd.

Het is rustig op het Malieveld in Den Haag (beeld @fverhoef)

Hoewel bijna 4.000 activisten zich op Facebook hadden aangemeld voor de 'Occupy Amsterdam'-demonstratie, komt de opkomst op het Beursplein ruim een uur na de start niet boven de vijfhonderd uit.








Het gaat al tijden rond dat de 15e oktober een demonstratie zou komen, maar het gevoel dat het ook echt leefde om het ook echt te doen massaal ontbrak bij mij al, tevens heb ik redelijk wat mensenkennis verworven en weet ik dat het grote gros mensen op hun zaterdag met mooi weer liever andere dingen gaat doen op hun vrije dag..

Toch vind ik het jammer, de meningen waarom het gehouden werd was toch wel redelijk vaag, maar dat betekent eigenlijk ook dat je de redenen van het waarom als zeer uitgebreid kunnen ervaren...,met andere woorden iedereen is welkom welke mening je eigenlijk ook hanteert. Het beu zijn van van alles qua bezuinigen etc is iets wat ons allemaal toch wel aan het hart ligt..

Maar goed, ook ik bleef vanmorgen lekker thuis, zat nog even flink uit mijn neus te peuteren over wat ik wel en niet zou doen en heb er niet eens meer bij stil gestaan dat dit vandaag was tot ik weer de krant ging lezen..Dan vraag ik mij toch wel weer af waarom dat zo is? Is dat gewoon zo omdat iedereen het ideé heeft dat je toch niets bereikt, terwijl het overduidelijk in bepaalde landen waar ze het na een regime van 30 jaar toch ook wel gelukt is om te krijgen wat ze wilden na een heftige strijd..?! Zijn wij Nederlanders gewoon echt waar we bekend om staan..; klagers en zuinig...? Dat laatste komt ons nu wel verdomd goed uit moet ik zeggen..Of zijn wij Nederlanders gewoon zo dusdanig gehersenspoeld en mondddood gemaakt van jongs af aan dat we denken dat alles wat deze regering doet of wat de bedrijven doet aan onszelf ligt...zijn we ook zo hebberig en zijn wij ook allemaal DEBET hieraan wat nu gebeurd?

één ding is zeker. We waren vandaag te druk en volledig occupyed door onze dagelijkse beslommeringen om deel te nemen en in ieder geval tijd te nemen om een vorm van saamhorigheid neer te zetten, ik heb het ideé als het toch een grote opkomst was geweest het nog weleens van grote betekenis had kunnen zijn..

En ook ik was volledig  occupyed...

De oplossing : Kim Kardashian

Ik wist niet dat het zo simpel was, ik lees net in de krant ( Telegraaf) het volgende stukje:

De 'Occupy Wall Street'-betogers protesteren eigenlijk omwille van Kim Kardsashian. Dat zegt commentator van de Amerikaanse krant Huffington Post Elizabeth Weil-Greenberg.

Kim Kardashian. Foto: REUTERS

Weill-Greenberg heeft een open brief geschreven naar de Amerikaanse celebrity Kardashian waarin ze schrijft dat het probleem de oorbellen van Kardashian zijn. De sieraden kostten 55.000 euro. Terwijl Kardashian bijna vijftig miljoen verdiende in 2010, zijn miljoenen Amerikanen werkloos.

"99 procent van de Amerikanen hoopt dat ze op een dag één van de 1 procent (rijken) kunnen worden", schrijft ze. "Ondertussen moeten ze besparen, een lager loon accepteren en met lede ogen aanzien dat de overheid niet eens kan zorgen voor onderwijs of gezondheidszorg. De regering vertelt hen dat er geen geld is, maar er is geld, Kim, er is geld. Je draagt het aan je oren."

Weill-Greenberg hoopt dat Kardashian ook wil strijden voor eerlijke belastingen in de VS.

De hele brief is hier te lezen:
http://www.huffingtonpost.com/elizabeth-weillgreenberg/celebrity-wealth-occupy-wall-street_b_1005219.html


Hoe, maar dan wil ik ook echt weten hoe denken ze dat Kim Kardashian zich daar nu om moet voelen? Zal ze die brief open hebben gemaakt en gedacht hebben: 'laat ik de volgende keer maar gewoon kauwgombalautomaatoorbellen in doen? ".Zal ze gedacht hebben dat wat iedere Amerikaan die het nu minder heeft haar schuld is door die Oorbellen? Of zal ze gedacht hebben: "Ja, hoe denk je dat ik dit betaal? Jullie zorgen dat ik zo goed verdien"!

Ik weet het niet, dat is natuurlijk ook giswerk, en ik zal daar ook nooit achterkomen, want als ze slim is doet ze voorlopig maar even haar oorbelletjes af, want iemand moet toch de pispot zijn of schuldige van het hele verhaal "Amerika in Crisis".

Dat de mensen zich helemaal suf leende daar, en tonnen tot miljoenen schuld hadden op creditcard was de normaalste zaak van de wereld, immers, Amerika is het land van de "vrijheid", een zeer beperkte vrijheid wel te verstaan aangezien er geen enkel land is die eigenlijk altijd in oorlog is. Ik kan hier dan ook wel een heel verhaal over gaan tikken van hoe of wat het zit met Amerika, maar dat weet elk weldenken mens zelf wel..Ik kan mij alleen vreselijk bescheuren om zo'n brief, als diegene die dit geschreven hebben het land zouden besturen, zou het misschien nog wel wat worden, want met zo'n positieve instelling dat je denkt dat dat de oplossing is voor iedereen, kom je er misschien wel..

Amerika, het land van Ooorlog, het land van 9-'11 het land van 55,000 dollar oorbellen die daar de schuld van krijgen

Day 1, Writersblock met een kopje thee

Tjah, en zo zit je..vol met ideeen over wat ik wel en niet kan neerzetten allemaal over alles wat om mij heen gebeurd, en zo zit ik nu met een hoofd vol waar niets maar dan ook niets uitkomt. Ik heb al een paar keer geschud net in de hoop dat er wat loslaat, maar mijn hoofd is net zo stug als ikzelf ben blijkbaar, wanneer ik mijn zinnen ergens op heb gezet..

Nu zou je denken dat als ik mijn zinnen gezet heb om iets op papier te zetten mij dat dan ook vast wel lukt, en ik denk dan ook dat je gelijk hebt om dat te denken..

Ik ben mijn dag vandaag dan ook eens heel anders begonnen, zo maak ik weer een wat anders mee namelijk in een soms dagelijkse sleur van het moeder zijn. Normaal kom ik mijn bed niet uit, laat ik mijn dochter van 11 alles zelf doen en ben ik te belabberd en geniet ik gewoon van het feit dat ik lekker niet naar school moet en zij wel. Ik draai mij dan meestal nog eens lekker om en ga er pas uit als ik écht moet!. Maar goed, vandaag dus niet. Ik ben wakker geworden, heb even een paar woordjes wordfeud gedaan, ( ja ik ben ook verslaafd..boeien..pff) en zat al zeer vroeg aan de koffie, dat is iets wat ik nooit zal veranderen denk ik want dat is ook 1 van mijn zwakte punten. Ik heb daarna Kelsey weggebracht naar mijn ouders, daar weer eens koffie gedaan en toen naar huis..En ja, vanaf dat moment is nu alles anders. ik heb een blogspotaccount aangemaakt, ontzettend zitten etteren met dit hele gebeuren en THEE gezet.., jaja, de ommekeer ging mij ook wel erg aan het hart, THEE zette ik gewoon... ik kan het zelf ook nog niet echt geloven eigenlijk. Toevallig wist ik door gisteren nog wel waar het stond aangezien ik toen iemand over de vloer had die ook thee dronk die ik voor gek verklaarde, maar jemig, ik zit dus nu aan de THEE! Ik ben dan ook zeer benieuwd wat die ommekeer van dat warme drankje wat eigenlijk nergens naar smaakt aangezien het groene thee is wat alleen maar lekker is met een kilo suiker erin wat weer zeer slecht is voor mijn lijn die ik eigenlijk nooit hebt gevolgd) allemaal teweeg zal brengen?

Ik heb meteen een paar vragen over thee: Waarom heten die parties high thea? Of Earl Grey..., waarom heet dat zo? Groene thee bijvoorbeeld hoe zit het daarmee...? Heb je ook een Low Thea, en wordt je van Earl Grey eerder grijs? En die Groene thee, betaal je daar minder belasting over ivm millieubewust zijn? Waarom heb je zoveel smaken thee eigenlijk? Ik krijg er dan ook meteen zo'n benauwd gevoel bij zoals ik altijd in de Jamin heb. Ik kan niet kiezen en krijg het benauwd omdat ik eigenlijk alles wel wil, en dan moet ik weer nadenken wat nu écht het lekkerste is en dat vind ik zo moeilijk. Vooral als er weer een boel mensen achter mij staan die zich mateloos aan mij ergeren omdat ik niet kan kiezen. Ik moet zeggen dat dat van moeder ik op dochter Kelsey overgaat. Ga niet met haar naar een ijssalon of Coolcat , want mijn hemel zeg, de besluiteloosheid ten voeten uit..Als ik daarbij stilsta bij het moet kiezen uit al die smaakjes drink ik toch liever een 1voudig ouderwets bakje koffie

1 ding staat in ieder geval als een paal boven water nu, ik heb een kopje thee hier wat mij warm maakt en ik heb toch nog een eerste officiele blogspot onderwerp gevonden..nooit gedacht dat Thee zoiets teweeg zou brengen voor mij, nu benieuwd naar de rest van de dag