De wondere wereld van de figurant als gebruiksvoorwerp

Zo, nu heb ik aardig wat gefigureerd de afgelopen tijd en mijn cv een aardige "boost"weten te geven door de voornamelijk eigenlijk gratis uren die je geeft aan producties waar verdomd veel geld in zit of waar veel geld aan wordt verdient.

Je functie als figurant of model, of actrice is niets anders doen dan zo natuurlijk mogelijk over te komen en uit te beelden wat zo'n productie ook van je verwacht. Nu vind ik dat natuurlijk heel leuk om te doen, vooral het natuurlijk neerzetten ervan zodat een ander denkt dat dat ook echt is. Zo heb ik een filmpje gemaakt voor Rtl 4 voor een promo van het programma "Echtscheiden"Erg leuk om te doen ,samen met nog een paar mensen waaronder mijn dochter. Het fimpje is naar mijn ideé erg leuk geworden alleen is het enige eraan geweest dat de mensen vroegen of ik ging scheiden, mijn dochter had daar ook aardig last van. Zeer frapant dan dat wel, aangezien ik nooit getrouwd ben geweest, laat staan de kans dan zou krijgen hetzelfde te mogen doen wat 2/3 van de getrouwde stelletjes tegenwoordig doen..

Maar goed, ik heb onlangs een streep gezet in een ik "dacht'net bureau die niet voortrekt, geen vals spel speelt en de mensen in hun waarde laat. Nu heb ik dus blijkbaar weer een mega bord voor mijn kop gehad, want elk bureau struint naar diegene die ingeschreven staat af wat ze te zeggen hebben op facebook. Niets is privé. Zit je niet met je pootjes rechtop zodra ze dat eisen dan kom je op een lijst te staan. Als je er wat van zegt nadat je 100 opdrachten voorbij hebt zien komen en je niet eens kans maakte op 1 komen ze simpel weg met de opmerking dat zijn niet over de boekingen gaan, nee de opdrachtgever beslist. Mooie is dan als ik daarna lees in een oproep over een jarige medewerker van Hebbescasting dat diegene die het origineelst kan feliciteren diegene dan kans maakt op een boeking. En zo gaat dat ook nog wel even verder. Je maakt namelijk ook meer kans op een boeking als je aardig dure workshops gaat volgen bij hun, bedragen boven de 400,- is niet vreemd. Je maakt ook meer kans op een boeking bij een consult van ff 45,- van een tien minuten. Je maakt ook meer kans op een fotoshoot bij hun met bedragen die er niet om liegen en ga zo maar door. Je bent verplicht dus alles wat ze aanbieden te volgen om kans te maken, of je moet hielen gaan likken, of misschien wel bij de dames even onder het bureau te kruipen als man zijnde..of als vrouw...alles kan tegenwoordig...

Feit is dat je als beginnend actrice of figurant als stront behandeld wordt en je niet gewaardeerd wordt. Kom eens op een set bijvoorbeeld. Wat er dan gebeurd is niet normaal. Ik heb als vrouw zijnde aardig wat eigenwaarde en weet waar ik sta en wie ik ben, maar op 1 of andere manier denken mensen van bepaalde crews dat je een hondje bent opeens die gaat staan in een verdomd hoekje, gaat bewegen en gaat eten op commando, de eetrestjes dan ook nog eens wel te verstaan. Eerst eet de crew en de cast, en wat over is is voor de figuratie. Dit onder het mom van "ja we gaan weer eerder beginnen'. Triest om te zien dan ook hoe de figuratie die dat toch voor de lol doet dit allemaal maar over zich heen laat komen, en zich als een stel slaven laat behandelen soms. het verschil in de Cast en Crew en figuratie is enorm en zou niet zo mogen zijn..een film staat er met figuratie, zonder hebben ze niks.

Gelukkig zijn er bureaus zoals een Dutchcasting of een Typiescasting die je wel serieus kunt nemen, dat zijn toch wel bureaus die voornamelijk hart voor hun werk hebben. Ze eisen niet van alles, en doen hun best voor je. De benadering is persoonlijker, en ze zien je niet als nummer. Ze casten ook, doen hun werk, dat waar ze een bureau in hebben. Nu is er ook een nieuw modellenbureau opgestaan. Net sindskort, No nonsens models van Coby van Tol..leuk mens, met een absoluut hart in haar vak...voor mensen die bij een bureau willen waar ze gezien worden als mensen en niet als vee, raad ik toch aan daar zich in te schrijven...Je doet dit namelijk omdat je het leuk vind, en je wilt genieten van het vak..daar wil je waardering voor krijgen, en erkenning voor je kunnen, niet een rekening als dank omdat je maar weer een cursus moet volgen verplicht omdat je anders geen kans maakt op een boeking

Hebbes en andere bureaus die zichzelf kunnen identificeren aan elkaar....Behandel een ander zoals jezelf behandelt dient te worden, want uiteindelijk hoop ik toch echt dat meer mensen doorhebben dat het bij jullie alleen maar draait om de centjes en niet om het vak..En oh ja, Facebook is een vrij medium, mensen moeten horen te kunnen zeggen wat ze vinden, SCHAAM jullie dat jullie daar misbruik van maken..triest gewoon

En ik, tja, ik wens niet samen te werken met bepaalde bureaus of productiemaatschappijen, dus heb ik ook maling aan wat een ander te zeggen heeft. Want niemand maar dan ook niemand neemt mij mijn trots af en bepaald waar ik ga zitten of wanneer ik ga eten,  mensen moeten dankbaar zijn als ik kom opdraven om hun film of productie goed neer te zetten!! En als ik dan te horen krijg dat ik mezelf daar te goed voor voel dan zeker...NOU..INDERDAAD!!!!

Het wordt kouder

Volgens een nieuwsbericht wordt het kouder vanaf nu..en volgens een ander bericht gaan we een echte horrorwinter tegemoet. Mijn reactie daarop is natuurlijk...; yeaaaaaaaaah...zalig! Niets is zo leuk als een winter vol met ijskou, krabben, ingesneeuwd zijn, donkere dagen, chocolademelk met slagroom, snert, sneeuw en ijspret. Ik kan ook niet wachten eigenlijk..het is zo fijn dan als je buiten bent en je alle plekjes op je lichaam voelt door een snijdende kou en je dan bij thuiskomst je huisje zo waardeerd. Enige nadeel eraan aan die kou is dat de wegen nog weleens zo mega spekglad zijn dat ik als mega pechvogel wel erg vaak op mijn waffeltje ga. Op mijn verlanglijstje dit jaar staat dan ook een uitvinding wat die klap opvangt, vooral voor mijn achterwerk

Maar goed, we gaan weer kluizenaar spelen met zijn allen dus volgens de berichten. Voor de ouderen mensen zijn dit wel wat mindere tijden dan, want als die net zoveel pech hebben als ik kunnen zij beter maar niet naar buiten gaan in die dagen aangezien het herstellen van die gebroken botten na een fikse glijpartij niet echt welkom is. Ik vraag mij ook af of de mensen geleerd hebben van verleden jaar, toen alles zo glad was en niemand de deur uit kon meer. Zullen we nu gaan inslaan dan ook of wat meer helpen?

Ik ben ook benieuwd nu of de crisis in combi met de kou zorgt voor meer saamhorigheid onder de mensen, of dat de mensen elkaar nu nog minder gunnen dan voorheen al vaak het geval is. Het lijkt mij fijn eens te zien dat die eeuwige Ik-cultuur waar wij nu al een tijd inzitten nu eens gaat veranderen naar een Wij-cultuur, een cultuur die je in de warmere armere landen iets meer tegenkomt. Misschien werkt het bij ons als noorderlingen wel andersom..hebben wij juist kou nodig om elkaar bij elkander te brengen..en ja, ik weet het, de baby's worden voornamelijk het meest in deze tijden verwekt, maar elkaar bij elkander te brengen natuurlijk op een manier dat we elkaar iets meer waarderen om wie we zijn als persoon en niet om wat wij hebben of doen.

Maar tjah, eerst even die temperaturen naar beneden, dan wat ijs op het water, die eeuwige elfstedentochtverlangen cg gekte ook weer op het menu, snert, Gluhwein en gezellige gezelschapsspellen maar eerst, dan eens kijken in februari wat we allemaal weer hebben meegemaakt in ons leventje terugkijkend op hopelijk weer een mooie winterperiode

De NOG duurdere tijden komen er aan..

Jaja, het wordt steeds gekker, ouderen die de zorg maar moeten betalen van hun koophuis en patienten die de rekening maar moeten zien na behandeling of tijdens zodat ze weten wat ze kosten?

Mijn hemel waar gaat het heen, en HOE gek is de wereld nu? Dat koophuis is natuurlijk van die mensen waar ze het voor gekocht hadden, niks inleveren voor zorg, daar hebben ze al jaren voor betaald, daarnaast moet die rekening die die patienten eens moeten inzien maar eens naar diegene die die rekeningen opmaken, want wat een belachelijke prijzen worden er hier in Nederland toch in rekening gebracht door artsen en ziekenhuizen met hun toplonen...

Maar goed, dat neemt niet weg dat dat allemaal al mega duur is, maar ik kreeg ook nog eens een brief binnen dat de lessen van mijn dochter ook weer omhoog gaan ivm de stijgende kosten van het hooi en stro en afvoer etc, tjah..leuk en aardig maar ik heb geen stijgende inkomen, mijne zakt alleen maar aangezien alles in 2012 NOG duurder wordt. Ik denk dat het er zo langzamerhand op neerkomt dat mijn dochter helemaal geen lessen meer kan volgen met dit soort acties, want ALLES maar dan ook ALLES wordt duurder. Ik heb dan ook voor het eerst dit jaar dat ik geen winterkleding kan kopen nu, ik wist altijd wel te bezuinigen op bepaalde dingen zoals uitgaan etc, of stoppen met roken wat gelukkig ook gelukt is, maar dat mag ook niet baten meer.

Nee mensen, alles wordt duurder, we moeten onze huizen opeten, de rekeningen inzien van ziekenhuizen hoe duur wij wel niet zijn..je weet wel..WIJ? Wij het volk wat zich scheel betaald, het duurste land hebben zelfs op veel vlakken, van benzine tot de tandarts. Ik denk dat 2012 het jaar wordt van een mega verhoging aan crmiminaliteit en daarmee krijgt het bedrijfsleven en de regering er een grote concurrent bij..

Ik zit te wachten op een soort van Robin Hood op dit moment, of misschien dat ik mezelf maar eens laat omtoveren tot een Robina Hood? Sint Maarten komt eraan en Sinterklaas etc, maar ik zit er nu helemaal niet op te wachten, enige wat ik nu doe is stressen hoe ik het allemaal ga doen, feit is dat wij onze gezondheid hebben gelukkig, en het natuurlijk altijd slechter kan, maar ik heb geen eigen huis in ieder geval, mijn toekomstbeeld ziet er wel een beetje erg slecht uit zo..

Zelfspot

Jaja mensen, ik heb het maar even opgezocht voor de mensen die blijkbaar nog niet weten dat dit ook bestaat;

Zelfspot`Zelfspot` (ook: zelfironie) is het vermogen om de spot met zichzelf te drijven. Zelfspot wordt wel de beste vorm van zelfkennis genoemd. Vaak is het echter een verdedigingsmechanisme, bedoeld om eventuele critici de wind uit de zeilen te nemen. Wie zichzelf al te kijk zet, maakt het een ande...
Gevonden op http://nl.wikipedia.org/wiki/Zelfspot


Het is toch erg vreemd dat ik soms van mensen nu de vraag krijg of ik wel gelukkig ben met mezelf en waarom ik zo negatief ben? NEGATIEF??? WHAT THE F # CK? EN GELUKKIG?? Jemig zeg, ik ben super blij met mezelf, maar bezit gelukkig de uitzonderlijke kwaliteit ( want dat is het namelijk) , dat ik op kritische wijze naar mezelf kan kijken, en dat niet ( zoals vele dat alleen maar naar andere kunnen) alleen ook maar naar andere doe. Ik vind het heerlijk dan ook om van een soort van helicoptervieuw zo een beetje naar beneden te kijken naar hoe ik mijn dingen doe en beleef, te zien hoe ik zoals alle mensen met vallen en opstaan mezelf maak tot de persoon die ik tot nu toe al ben..and i'm loving it..

Wat is er nou beter dan te kijken naar jezelf en te kunnen lachen om de fouten die je maakt, daar ook grappen over kan maken, wat blijkbaar voor anderen gezien wordt als een depressiviteit? Mijn favoriete humor (Galgenhumor, spotten met eigen ellende) daarbij in combi kan nog weleens in het verkeerde keelgat schieten denk ik dan ook, mijn directheid daarbij en eigenlijk openheid dan ook is soms weleens teveel, alleen is het NIET meer dan de realiteit wat ik dan neerzet. Ik hoef niet mezelf beter voor te doen als een ander en te doen alsof alles mij van een leien dakje af gaat, nee in tegendeel zelfs, ik leef mijn leven en ben daar open in, maak mijn fouten, leer daarvan en hopelijk pikken anderen er ook wat van mee op deze wijze, want scheelt een ander onnodig pijn door het vallen...

Die uitspraak die je vroeger heel vaak hoorde "Niet de vuile was buiten hangen"is in deze tijd door het social media gebeuren toch helemaal niet meer van toepassing,.? Iedereen gooit al zijn foto's erop...toch ? Of gooit inderdaad niemand neer wat ze echt denken en doen..heerst daar nog steeds zo'n taboe op terwijl wij toch allemaal mensen zijn die voornamelijk dezelfde fases doorlopen in onze levens..Fase's van van veel verschillende emoties qua boosheid, verdriet , gekwetstheid en onzekerheid, maar ook verliefdheid, gelukkig zijn, tevreden zijn met wie je bent. Zijn we nu in een tijd als deze nog steeds struisvogelpolitiek aan het spelen en verplichten we de mensen dan hierdoor niet om simpelweg pijn te lijden in zijn of haar ééntje..., er zouden meer mensen moeten zijn die eens leren wat echt belangrijk is, en dat is leven, met al zijn bijkomstigheden, geen schaamte ervoor te hebben dan ook, maar te genieten van alles wat je meemaakt, want er zijn er zat die dat niet meer doen

Ik weet het verder niet, ik weet in ieder geval dat ik alle fases doorloop met heel mijn hart en ziel, het is mijn leven, mijn gevoel, mijn tijd ook om dat allemaal mee te maken, en dat deel ik, ik maak er grappen over en ik huil erom...wat is nou je probleem denk ik dan als je dan meteen vraagt of ik wel gelukkig ben met mezelf?

Klaarstomen voor de maatschappij, oftewel opvoeden!!

Ik was net even bezig op mijn hyves en kwam nog een oud geplaatst stuk tegen, een stuk die ik zelf dus wel steengoed vind, aangezien ik van alles zie gebeuren om mij heen waar ik het helemaal niet me eens ben wat betreft papa's en mama's en hun opvoeden..ieder voor zich natuurlijk maar het kan anders..

Dit stuk vond ik:

Pré 1984-ers: DOORLEZEN
Na 1984 geboren: VERDWIJN

Hoe is het in godsnaam mogelijk dat wij als geborenen in de 50-er/60-er jaren, nog leven? Volgens de theorieën anno 2004 zouden we toch al lang dood moeten zijn?

Wij zaten in auto's zonder veiligheidsstoeltjes, gordel of airbag.
Onze bedden en speelgoed waren geschilderd met verf vol lood en cadmium.
Bovenaan een trap was geen hekje; wie te ver ging kukelde naar beneden.
Als je wakker werd in bed hoorde niemand dat, en als er echt iets was moest je hard schreeuwen voordat je ouders het merkten.
Flessen met gevaarlijke stoffen en alle apotheekflessen konden we gewoon met onze handjes en beperkte motoriek openen.
Poorten en deuren gingen gewoon dicht en als je met je vingers er tussen zat waren ze weg.
Op de fiets zat je achterop met je gat op de bagagedrager en je probeerde je vast te houden aan de schroefveren van het zadel voor je. Een helm hadden ze nog niet eens op een bromfiets, laat staan op een fiets.
Water dronken we uit de kraan, niet uit een fles.
Brood stond stijf van conserveringsmiddelen, na twee weken was een Bums nog net zo vers als in de winkel.
Kleur en smaakstoffen moeten ook toen al bestaan hebben, want zo rood, groen of geel als die limonade toen was, zie ik ze nu echt niet meer.
Een kauwgom legde je 's avonds op het nachtkastje en stak je 's morgens weer in je mond.
Op school hadden ze maar één maat bank en met zo'n heerlijk gevaarlijke klep eraan. Schoenen waren meestal al ingedragen door broer, zus, neef of zo, en ook je fiets was of te groot of te klein.
Een fiets had geen versnellingen en als een band kapot was leerde je vader je zo snel mogelijk om hem zelf te plakken.
We gingen 's morgens weg van huis en we kwamen terug als de straatverlichting aan ging. Niemand wist in de tussentijd waar we waren en we hadden geen GSM mee!
Het bos of een park was een plek om te spelen en geen vieze mannetjes verzamelplek.
Als we naar een vriendje gingen, liep je er gewoon naar toe, je hoefde niet aan te bellen en ook geen afspraak te maken. Er ging ook geen volwassene met je mee.
Wij aten ook al koekjes en kregen brood met veel boter en werden toch niet dik.
We dronken uit dezelfde fles als onze vrienden en niemand werd er ziek van.
Wij hadden geen Playstation, Nintendo, X-box, 64 televisiezenders, videofilms, dvd, surround sound, eigen televisie's, computer of internet. Wij hadden vrienden!
De televisiezender begon pas om 18.00 uur. Dan kwam een uurtje wat leuks voor kinderen, en oh wee als je daarna durfde op te staan om op een knopje van een andere zender te duwen (die zaten aan het toestel vast). Pa bepaalde wat en hoe lang je daarna nog keek.
We hebben ons gesneden, botten gebroken, tanden uitgevallen en hier werd niemand voor naar de rechter gesleept. Dat waren gewoon 'ongelukken' en soms kreeg je er ook nog zelf een extra pak slaag voor.
Wij vochten en sloegen elkaar soms groen en blauw, er was geen volwassene die zich er druk over maakte, laat staan een lieveheersbeestje op je jas knoopte.
Pedagogisch verantwoord speelgoed maakten we zelf; met stokken sloegen we naar ballen, we bouwden zeepkisten en merkten onder aan de berg dat we de rem vergeten waren.
We voetbalden op straat, en alleen wie goed was mocht mee doen; w ie niet goed genoeg was moest maar blijven kijken en leren omgaan met teleurstellingen.
Op school zaten ook domme kinderen. Zij gingen en kwamen op dezelfde tijd als wij en kregen de zelfde lessen. Zij deden soms een klas nog een jaar en daarover waren ook geen discussies op ouderavonden.
De meester had altijd gelijk.
We smeerden onze boterhammen zelf, met een grote mensen mes, en als je ze vergeten was kon je op school niets kopen! Als je de korst niet at had je een beetje meer honger de rest van de dag.
Wij gingen met de fiets naar school, helemaal zelf, ook in de winter!
Als je moeder aan de huisdeur naar je zwaaide was je een watje!
Als je problemen veroorzaakt had waren je ouders het eens met de politie. Ze kwamen wel om je te halen, maar niet om je er uit te lullen. Onze daden hadden consequenties. Dat was duidelijk en je kon je niet verstoppen.
Wij hadden vrijheid, mislukkingen, succes en verantwoordelijkheid. We hebben moeten leren er mee om te gaan. Onze generatie heeft veel mensen voortgebracht die problemen kunnen oplossen, innovatief bezig zijn en daarbij risico durven nemen en instaan voor de gevolgen.

Hoor jij ook daar bij? GEFELICITEERD! WIJ WAREN HELDEN!
Geboren na 1984? NU WEET JIJ, ZACHTEWATTENKIND, OOK WEER EENS WAT


Nu ben ik een alleenstaande moeder ( en dat is de laatste keer dat ik dat schrijf, want wordt steeds irritanter). Ik voed mijn dochter zo op dat ze niet beter weet om door weer en wind te fietsen of haar eigen puinzooi op te ruimen, haar broodje te smeren en het belangrijkste keuzes te maken, door voor zichzelf te denken.

Ze heeft adresjes waar ze paarden verzorgd en daarnaast rijdt ze 1 keer per week in een les mee. Ze moet dan ook nog elke dag op de fiets naar school. Sochtends staat ze op, moet ze haar kamer netjes maken, broodje klaar maken en drinken, spullen in orde en de hond uitlaten. Ik ben zelf niet echt lui te noemen, maar ben er zelf wel aardig van overtuigd dat des te eerder je begint met zelfredzaamheid je kind straks niet beter weet,. Het zijn in principe hele kleine dingen, en niet veel, enige taak die ze daarnaast nog heeft is de afwas opruimen en soms de vuil even wegbrengen. Ze hoeft wat mij betreft niets anders, dat is mijn taak. Daarnaast is het mijn taak mijn dochter klaar te maken voor een maatschappij en haar niet overal voor te behoeden zoals je ziet bij aardig wat ouders..sommige kinderen worden oooooooooooooooveral heen gebracht, en staan de moeders zelfs in groep 8 nog voor school te wachten. Of ze doen alles voor hun kind, brood klaarmaken, was en kamer opruimen en de hele dag taxichauffeur spelen. Daarnaast alle troep die gemaakt wordt door kind wordt dan ook nog eens opgeruimd, want een kind moet kind zijn. Beseffen die mensen dan niet dat een kind absoluut kind moet zijn maar het door dat gedrag en manier van opvoeden ook de REST van hun leven kind zal blijven!!?!?! Je kan niet zeggen als ze in de pubertijd zitten en al door en door verwend zijn van hier,..heb je een stofzuiger, help eens mee met wat taakjes..Je kind zal je aankijken en waarschijnlijk vragen wat dat is" een stofzuiger" en meteen 112 bellen aangezien je volgens je kind een accute aanval van waanzin lijdt..

Nee, dan heb ik liever dat ik word aangezien als luie moeder, die graag koffie drinkt en mijn kind niet wilt helpen, want dat krijg je dan te horen van die moedertjes die wel sloof spelen van hun kind. Ik neem er dan ook nog maar een kopje koffie op.., wacht op mijn kleine meid die zo thuis komt en ga lekker genieten van haar tijdens een broodje eten, dan gaat ze erna weer naar d'r paardjes..door weer en wind, en ik ga lekker mijn andere taakjes doen...zalig, zonder stress, en beiden een goed gevoel

Uiteindelijk is het moeilijkste van opvoeden je kind vertrouwen en loslaten, vertrouwen dat je kind het kan..zonder jouw bescherming 24/7..heeft niks te maken met luiheid dan. het is het moeilijkste wat er is...sloof spelen, dat is kiezen voor de makkelijke weg

Midlifecrisis

Mijn hemel...zal ik er dan echt middenin zitten...? De midlifecrisis waarvan ik dacht dat dat toch echt wel op middelbare leeftijdmensjes slaat wat ik nog lang niet ben? Dat ik nu opeens voor de camera sta en opeens een hele andere richting ingeslagen ben, daarnaast ook opeens snelle autootje prefereer en mij ook wel tig keer besef per dag dat ik goed moet genieten van elk moment, zelfs moet genieten van het gevoel dat mijn teen heeft op mijn matras als ik weer gestrekt lig te wordfeuden..Mijn  God hey, ik probeer mijn eten zelfs beter te proeven, en alles goed door mij heen te laten dringen wat ik allemaal meemaak..., het plan om weer eens te gaan stappen en mezelf te gaan misdragen zoals ik vroeger wel 1000 keer gedaan heb ligt er al..nu alleen mezelf nog trainen aangezien ik de klok van 00:00 amper haal om wakker te blijven



De twijfels of ik alles doe wat ik wil doen slaan mij dan ook toe, en geloof mij ik heb dan meteen natuurlijk het antwoord op mijn vraag want dat is nee, ik wil namelijk heel graag weleens een beschuitje eten met een paar zeer aantrekkelijke mannen op deze aardbol en dat kan deze dame wel op dat platte buikje van haar schrijven..Daarnaast zou ik ook heel graag een wereldreis willen maken en alle culturen opsnuiven die mij zo op het oog zeer interessant lijken , maar mijn budget reikt niet verder dan een buskaartje Kreileroord ( tjah, dat is een godvergeten dorp ergens aan het einde van de wereld, toevallig vlakbij) ..

Maar goed, de grootste vraag wat mij nu bezighoudt is eigenlijk iets wat mij laatst ook gevraagd is..; en dat is of ik nog kinderen wil..? TJAH, ik ben geen zeepaard of iets, kan moeilijk mezelf bevruchten dus , plus ben ik geen 25 meer én ben ik singel..Alles zit mij tegen op dat gebied als ik het zou willen..Maar goed, wil ik het dan ook nog was de vraag, en dat is dan heel moeilijk. Aan de ene kant sluit je iets af als je zegt van nee, en dan word je nooit meer zwanger, geen tweede product van heerlijke seks en geen luiers meer, alleen het vooruitzicht van luiers als je mazzel hebt als je eigen koter kids krijgt..en mijn hemel, dat betekend dan ook dat ik alleen nog maar oma kan worden..Goed, dat is een horror beeld en die stel ik snel even bij. Ik wil aan de ene kant dus nog graag kinderen, ik ben dol op kinderen ( mits het de mijne is, want sommige kan ik echt wel schieten). Nu heb ik aardig wat wantrouwen gekregen in de man op liefdesgebied en zelf ben ik ook een catastrofe geworden daarin..dus dat is probleem 1, daarnaast heb ik ook wat betreft de (mocht een relatie wel lukken in de beginfase tot kids aan toe), het ideé dat die houdbaarheidsdatum: "tot einde product"ook niet gegarandeerd is. dan zit het kind weer met de ellende, en ik eigenlijk ook, want niets doet mij meer zeer dan je kind heel verdrietig te zien door iets wat de ouders hun kinderen aandoen.

Daarom heb ik het volgende bedacht: Het lijkt mij geweldig om een soort van website te beginnen voor mannen en vrouwen die wel kinderen willen maar geen relatie met iemand, een polygamische relatie dus met kind. Stabiliteit en rust is de keyword...Je zoekt elkaar natuurlijk op uiterlijke kenmerken , opleiding en medische achtergrond, heb je een match en dezelfde ideeen wat betreft de opvoeding dan huppa, doktertje toe, en gaan met die banaan..

Ik weet het niet, maar dat lijkt mij een stuk beter dan al die losgeslagen mannetjes en vrouwtjes van tegenwoordig die kinderen hebben bij verschillende vrouwen of mannen..scheelt ook aardig wat psychopaatjes later die nooit moeder of vaderliefde gehad hebben aangezien papa en mama te druk waren met daten of je weet wel

En de midlife crisis..? Die is ingeslagen bij mij..ik weet het zeker nu..., want zou toch bijna weer luiers gaan kopen..of zijn die voor mezelf, want je begint en eindigt erin

Pech..alweer

Jep, het scheen een veelbelovend zonnig dagje te worden volgens buienradar. Mijn dochter en ik hadden nog gekeken aangezien ze vanmiddag een strandrit zou doen. Het zonnetje scheen dan ook heerlijk toen we op de manege waren en ik heb zelfs nog gezegd dat die meiden het maar treffen zo met dat weer...

Nu was het geval dat ik samen met Erica..,( een moeder van twee andere ruitertjes) met haar auto naar de opgang reed in Bergen aan zee van Schoorl. Onderweg natuurlijk zitten babbelen over van alles en we kwamen op het onderwerp "jaloezie" en "altijd pech" uit. Ik ben daar echt voor geboren namelijk..."Altijd pech" kwam doordat Erica zei dat het voorjaar bloedmooi weer was, en ik daarop resoluut kon antwoorden met:" Nouuuuuuuuuuuuuuum deze dame hier, had as usual een midweek geboekt naar Texel met haar kleine meid en die week ervoor was het mooi, maar dat wij gingen kwam het precies die 5 dagen met bakken uit de hemel". Vrijdagochtend dat we weg gingen klaarde het op..Het erge was dat ik nog nooit gecampeerd had en juist vanwege het mooie weer ervoor weleens in een tent wilde slapen..Right...God, of moeder natuur strafte mij weer meteen..!!

Maar goed, "altijd pech"stond helaas weer voor de deur, want toen Erica en ik aankwamen, en een aardig stukje wandelde naar de plek waar de meiden zouden aankomen met hun paardjes, begon het te druppelen. En die druppels werden pijpenstellen...Keihard regenen dus. Jaaaa, Suzanne gaat weer eens de deur uit, God straft weer onmiddelijk..Wat wel grappig was dat er 4 volwassenen en 1 kind met hun kont naar de regen stonden en bleven staan, kleddernat en er allerlei mensen voorbij liepen waarop je bijna kon aflezen dat ze zich afvroegen waarom je als één of andere mafkees zo blijft staan in de regen??! Maar goed, de meiden kwamen eraan, hebben even gegalopeerd op het strand, we waren klaar, en het klaarde op..TUURLIJK, ik ging weer naar binnen..

We hadden het ervoor ook over het onderwerp jaloerse mensen  zoals ik al schreef, en ik vroeg aan Erika of God misschien ook jaloers is hehe ,  mwah, Erika kwam niet meer bij de terugweg in de auto toen ze haar haar aan het föhnen was met de blower en ik ook niet. Helaas mag ik evengoed nooit meer mee van haar, want ik heb inderdaad altijd pech...En die pech heb ik dan ook weer dat ik niet meer meemag..zo lekker dubbelop dan ook meteen...pff wat een pech

Ik zit nu te trillen als een rietje, en als ik een viborator had gehad en de pech had dat de batterijen opwaren, had ik eindelijk eens geluk gehad, trillen doe ik zelf wel, maar goed, ik heb de pech dus toch weer dat ik die niet heb...Enneuh, tijd voor waterdichte mascara, want mijn god, ik had het overal zitten behalve op mijn wimpers...Horror!!